Coca-Cola’nın 2011 yılında Avustralya’da başlattığı ve sonra global çapta yayılan kampanyanın temel fikri aslında epey kolaydı.
Coca-Cola şişelerinin üzerine kelam konusu ülkede kullanılan isimlerin yazıldığı bu kampanya, beklenenin de ötesinde bir muvaffakiyet yakalayarak pazarlama tarihine geçti.
Aslında bu kolay değişiklik, insan psikolojisinin derinliklerine inerek onların şuur altlarına hitap etmeyi amaçlıyordu.
İnsanların isimlerine karşı doğal bir yakınlık hissettiği ve isimlerine karşı şahsî bir bağları olduğu düşünüldüğünde bu kampanyanın neden başarılı olduğu hayli açıkça görünüyor.
Şişelerde kendi isimlerini görmek, tüketicilere “Bu şişe benim için yapılmış!” hissini yaşattı.
Üstelik bu formda şişe yalnızca bir şişe olmanın ötesine geçerek tıpkı vakitte bir hatıra ve paylaşılacak bir memnunluk kaynağı hâline getirildi.
Sosyal medyanın tesiri de büyüktü alışılmış.
Coca-Cola’nın bu kampanyayı küresel bir fenomen hâline getirmesinin sırrı, sosyal medyayı ustalıkla kullanmasında kapalıydı de diyebiliriz.
İnsanlar, isimlerini taşıyan şişeleri bulup #ShareACoke etiketiyle paylaştı ve kısa müddette dünya çapında milyonlarca içerik oluşturuldu.
Kullanıcıların öykülerini ve paylaşımlarını merkezine alan bu stratejiyle kelam konusu şişeler birer içecek olmaktan çıkarak bir topluluk hâline geldi.
Kampanyanın muvaffakiyetinin bir öteki sırrı ise markanın daima yenilik yapma yeteneğinde saklıydı.
Coca-Cola, her ülkeye has isimler ekleyerek kampanyayı yerelleştirdi ve her bölge kendini özel hissettirerek onlarla farklı birer bağ kurmayı başardı.
Daha sonra marka bu kampanyasını kişiselleştirilmiş dijital deneyimler, artırılmış gerçeklik projeleri ve özel siparişler ile daima aktüel tuttu.
Özetle, Coca-Cola’nın bu kampanyası insanları yalnızca bir şişe içecek etrafında bir ortaya getirmekle kalmayarak markasını insanların kolaylıkla bağ kurabileceği kişisel bir öyküye dönüştürmesi sebebiyle büyük muvaffakiyet yakaladı.
